Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

Παιχνίδια Μαγισσών


 

                                                                                                                                                                   

Ωραία μου μάγισσα. Επιτέλους σε συναντώ στο σπίτι σου. Στο ολοκαίνουργιο σπίτι σου. Οι λύκοι στο χάρισαν. Χαλάλι σου. Ακόμα κι όλο το ζωικό βασίλειο  θα μπορούσε να επιστρατευτεί  για να ζωντανέψεις  τα όνειρα σου. Βαμμένα κι αυτά σαν και σένα : Μωβ. Ακόμη κι εδω  όταν μου υπόγραψες με τι ίδιο χρώμα το κανες. Καλά σε λέω μάγισσα.

Σε βλέπω να μιλάς,αλλά πάνω από όλα σ`ακούω. Δεν είσαι του κόσμου τούτου. Δεν είσαι για τα μάτια μας. Ξυπνάς  κι όλο αναρωτιέσαι αν ζεις . Δεν είσαι η  μόνη . Και οι πιο ζωντανοί από τους ζωντανούς σκοντάφτουν επάνω σ`αυτή την ερώτηση. Αλλά την προσπερνούν γιατί έχουν κατεπείγουσες προτεραιότητες. Όπως να γράψουν ας πούμε.

Μια ομότεχνη σου, μια  Marguerite Duras,αν την έχεις ακουστά το ίδιο έκανε.  Ξυπνούσε κάθε πρωί  και τσιμπούσε τα μαγουλά της  για να διαπιστώσει αν ζει . Η πρώην ωραία μαργαρίτα ,μαδημένη  εδω κι αιώνες  από το πολύ αλκοόλ. Η πρώην ωραία μαργαρίτα που πίστευε πως είχε το πρόσωπο του αλκοόλ πριν ακόμα πιεί.


Να , κοίταξε την εδώ. Το φωτοστέφανο της νιότης την έχει αγκαλιάσει. Ωραίο βλέμμα,μεθυστικό. Το αλκοόλ ακόμα δεν την έχει λεηλατήσει. Ίσως μόνο λίγο ο έρωτας ,κι αυτός ξυστά. Αλλά όταν είσαι   νέος  ποζάρεις  ακόμη και στην θλίψη σου. Όταν είσαι νέος δεν ξέρεις ακόμη ότι ο έρωτας περιβάλλεται  από  σύννεφα θανάτου. Όχι,όχι. είναι μακρυά τα σύννεφα . Κοντά είναι μόνο τα βιβλία . Κάποτε θα γράψεις πολλά . Πολλά βιβλία. Πολλές λέξεις τυπωμένες.


"Είναι κάτι χαρτιά που πρέπει να τακτοποιήσω κρυφά από την εξυπνάδα μου.  Αυτό που κάνω είναι ανεξίτηλο." Έτσι γίνεται και με κάτι αισθήματα Μαργαρίτα μου. Θες να τα τακτοποιήσεις κρυφά από τον θαυμασμό σου.  Οι περαστικοί όμως δεν καταλαβαίνουν από αυτά. Οι περαστικοί δεν ξέρουν τι είναι να γράφεις ένα βιβλίο. Οι περαστικοί σε θεωρούν τρελό. Αλλά όλοι οι άνθρωποι είναι θεμελιωδώς τρελοί,κι όσοι φαντάζονται πως δεν είναι αυτό ισοδυναμεί  με μια άλλη μορφή τρέλας.

Αλλά εμείς ας αφεθούμε στην τρέλα του έρωτα. Ο Γιαν Αντρέα , ο τελευταίος έρωτας σας  ακόμα σας πενθεί.  Ήταν όμοιος βλέπεις. Συνόρευε. Ενώ αν ήταν περαστικός  θα  είχε γλυτώσει.  Ο ρόλος του περαστικού στον έρωτα εχει πολύ μεγάλη αξία. Οι περαστικοί  του έρωτα είναι εμπλουτισμένοι με μια σοφή αδεξιότητα που τους καθιστά ακίνδυνους. Μια πληγή από έναν μη -όμοιο  είναι σαν γρατζουνιά από καρφίτσα. Ουσιαστικά  η πληγή  που θα αφήσει ο μη-όμοιος  σε ασφαλίζει από την πραγματική πληγή.

Γιατί άμα σου κάτσει η στραβή με τον όμοιο,πένθος ισόβιο. Κάτι ήξερες και τον απεφευγες συστηματικά. Σαν τους φετιχιστές και συ: Εψαχνες για παπούτσι για να καθυποτάξεις το πάθος σου  και σου τύχε ολόκληρος άνθρωπος. Γιάν Αντρέα Στάινερ: Τρεις λέξεις,ένα πρόσωπο ,και μια αιωνιότητα.H αιωνιότητα βλέπεις είναι κάτι που μαθαίνεται και γίνεται.

Είναι σαν άσκηση γεωμετρίας. Αρκεί να πιστέψεις στο εύρος  των προοπτικών που σου δίνονται. Ο Γιαν ήξερε από την αρχή πως θα κερδίσει την σημασία σας. Τελικά  ότι κι αν κάνουμε ,στο τέλος πάντα πέφτουμε θύματα της  πιο προσωπικής μας μυθολογίας.  Οι εικόνες που έχουμε για τον έρωτα ,ίσως να είναι οι εικόνες των παιδικών μας χρόνων, εκεί που ο έρωτας έμοιαζε περισσότερο σαν άσκηση  προσήλωσης ,παρά σαν άσκηση παρηγόρίας.

Αλλά  ήδη σου είπα πολλά  Ζυράννα μου ,και μάλλον θα σε κούρασα .  Αλλά το δίδαγμα ,είναι δίδαγμα: Ολοι ψάχνουμε εναν βαθουλό ανθρωπο για την σούπα μας*. Τράβα  τώρα να κοιμηθείς. Είναι ώρα για τον απογευματινό σου ύπνο.Τα όνειρα σου περιμένουν να τα ζωντανέψεις.  Κλείνω το φως .

Ησυχία.                                                                                                               

  *Στίχος της Κικής Δημουλά

8 σχόλια:

ασωτος γιος είπε...

μολισ μου θυμησες να διαβασω 2 βιβλια της που με περιμενουν στη βιβλιοθηκη\παω κι αγοραζω κι εχουν μαζευτει ενα σωρο σκασμενα αδιαβαστα

kihli είπε...

άμα σου κάτσει η στραβή με τον όμοιο,πένθος ισόβιο

μάλιστα

ξέρετε εσείς απο του έρωτα αυτά τα μυστικά

παρόλ'αυτά πέσατε θύμα της προσωπικής σας μυθολογίας κι εσείς? κανείς πια δεν ξεφεύγει?

αυτός ο βαθουλός άνθρωπος,αυτός

υποκλίνομαι

Μάρκος είπε...

Την προηγούμενη βδομάδα πέτυχα την απόκοσμη φιγούρα της να διασχίζει τα στενάκια του Κολωνακίου, ντυμένη στα μαύρα και τα μοβ, ψιλόλιγνη, ένα αέρινο πλάσμα σε τούτο τον πεζό κόσμο. Λίγο πριν είχα ολοκληρώσει το συναρπαστικό "Και με το φως του λύκου επανέρχονται"...

ΦΛΕΓΟΜΕΝΟΣ είπε...

"Ουσιαστικά η πληγή που θα αφήσει ο μη-όμοιος σε ασφαλίζει από την πραγματική πληγή. "

καλά.. τι να πω

Dynx είπε...

Απίστευτη προσωπικότητα η Ζ. Ζατέλη! Τι άνθρωπος! Ζηλέυω και για το αυτόγραφο αλλά και τον Μάρκο από πάνω που την είδε στο δρομο!

Takis X είπε...

Ασωτε

Πρέπει επιτέλους να τα ξεκινήσεις..Είναι τρομαχτική απόλαυση


Κιχλη

Ολοι ψάχνουμε αυτόν τον βαθουλό ανθρωπο ,κι ολο στο τέλος μας διαφέγει. Στο τέλος που θα πάει ομως..Θα τον τσακώσουμε.

Takis X είπε...

Μάρκο

Εγω τι να πω που εχω ερθει φέις του φέης? Μίλαμε για Την εμπειρία.

Φλεγόμενε

Είσαι τόσο πολύ ταλαντούχος που και γω με την σειρά μου υποκλίνομαι στο ταλέντο σου. Να σαι καλά.

Takis X είπε...

DYNX

Επρεπε να ερθείς και συ στην παρουσιαση να σε κέρασει και σένα αυτόγραφο η μάγισα. Τώρα πρέπει να περιμένεις αλλα 7 χρόνια ,τότε που θα ξαναβγεί η μάγισα απο το τροπικό της δάσος. Υπομονή.